28 Ekim 2014 Salı

YURT vs EV

Profesyonel bir öğrenci olarak salı ve çarşamba günü cumhuriyet tatili olması nedeniyle tatili bağlayıp eve geldim. Bu yazımı memleketim olan Afyon'dan yazıyorum sizlere.
SEVGİLİ İNSANLIK;
Evde olmak süper bir şey.
İster en pahalı, ister en güzel yurt olsun ev başka.Çok başka.
Bir kere annem sağ olsun, ben geliyorum diye öyle menüler hazırlamış ki. Her gün Anadolu mutfağından farklı lezzetler. Geleneksel Türk yemekleri. Ev ev değil Gezelim Görelim ;))
Hayır bünye alışık değil, hata vereceğim diye korktum.
Kahvaltıda ne istersin sorusunun verdiği his o kadar güzel bir his ki. Ben de biraz abarttım sanırım. İstek kahvaltı menüsünü hazırlamak bir saatimizi alıyor. ;))
Bütün bu vitamin mineral depolarına rağmen burda hasta olmayı başardım. İstanbul sandım sevgili dostlar, çorapsız giydim ayakkabıları. Afyon soğuğu öyle bir çarptı ki.
Ama en güzeli annenin yanında hasta olmak. Gelsin bitki çayları gitsin sıcak çorbalar. Böyle bakılacaksam her gün hasta olmaya razıyım ;))
Hele kız kardeş. Ah o kız kardeş. Evde devamlı samimi bir arkadaş, çoğu zaman suç ortağı ;) Destek kuvvet, yıpratıcı ekip. Çok özlemişim, çok fazla özlemişim.
Kız kardeşi olanlar beni çok iyi anlar.O diyalog hiçbir şeye değişilmez.
Aile özlemi ayrı, arkadaş özlemi ayrı. Lise arkadaşlarım, beraber büyüdüğüm çocukluk arkadaşlarım.
Mezun olduğum liseyi de ziyaret ettim. Mezun olarak gitmek harika bir durummuş. Baya havalıydık yani;)
Son sınıfların o stresli hallerini görünce, sınav senesi yaşadılarımı hatırladım. Ama o kadar strese rağmen yine de çok eğlenmişim.
Hocalarımla görüştüm, okulu anlattım.Herkesin ilk sorusu 'tıp zor mu' oldu :)) Burdan sesleniyorum, zor değil ama kolay(!) hiç değil arkadaşlar..
Arkadaşlarımı o kadar özlemişim ki, bazen sohbete girmeyip hepsinin yüzünü mimiklerini inceledim. O seviyedeyim :(
Ama fazla samimiyetten/sıkı dostluktan herhalde, sanki hiç ayrılmamışız gibi. Önceki gün buluşmuşuz gibi.
Ne söylersen söyle, ne yaparsan yap onlar senin ailen/dostların, hala seni sevmeye devam edecekler. Yeni bir şehre veya arkadaşlara alışmaya başladığım için bu duyguyu çok özlemişim.
Aslinda yeni arkadaşlıklar da süper ötesi bir durum. Hiç tahmin etmediğin insanlardan bir espriler, bir şakalar. Zaman istiyor ama samimiyet de hemen kurulmuyor sanırım;)
Yarın İstanbul'a geri dönüyorum. Genelde arkadaşlarla otobüsü kapatmış gibi oluyoruz. Sohbetten kafamızı kaldırıyoruz ki yol bitmiş.
Ben de yolculuk yapmayı aşırı sevenlerdenim, yani üzülüyorum yolun bitmesine. Yolda seyahat firmasının seçtiği garip Türkçe dublajlı filmleri izlemek, kitap okumak, uyumak bir başka keyifli.
Son olarak öğrenciyken hayat çok güzel. Öğrencilik yapılan şehirde gezmesi de, ailenin yanina gelince herkesin üstüne titremesi de. Herkese iyi akşamlar.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder